802.11n basiskennis
802.11n is een Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) draadloze standaard die de verwerkingscapaciteit en het bereik aanzienlijk verbetert in vergelijking met oudere 802.11 standaarden.
802.11n benut voordelen en nieuwe technieken zoals ruimtelijk simultaan overseinen, kanaal bonding en frame aggregatie om theoretische datacijfers op fysiek niveau tot zeven keer sneller dan de maximum van 54Mbps gedefinieerd door de IEEE voor 802.11 a/g systemen aan te leveren.
Er worden zeven grote technieken toegepast door 802.11n om algemene bandbreedte en prestaties te bevorderen:
- Aantal ruimtelijke stromingen: 1, 2, 3 of 4
- Kanaalbandbreedte: 20 of 40MHz
- Opties voor space-time block coding
- Opties voor straalvorming
- Variabele quard interval
- Frame samenvoeging
- Block acknowledgement
De belangrijkste van deze beschikbare technieken in de huidige generatie chipsets zijn ruimtelijk, simultaan overseinen, kanaalbonding, frame samenvoeging en block acknowledgement.
Waar theoretische 802.11n data cijfers van 300Mbps of hoger voortdurend geadverteerd worden door verkopers, kan de werkelijke en consistente verwerkingscapaciteit lager zijn. De reden hiervoor is dat huidige 802.11n producten niet optimaal gebruik maken van deze nieuwe technieken.
40MHz kanaalbonding
Een belangrijke techniek geïntroduceerd door 802.11n zijn 40MHz kanalen (veelal gekend als “kanaalbonding”).
Kanaalbonding verhoogt de bandbreedte door het combineren van twee 20MHz kanalen tot een enkelvoudig 40MHz kanaal. De verwerkingscapaciteit wordt meer dan verdubbeld aangezien de guard band tussen de twee verbonden kanalen ook verwijderd kan worden.
2.4GHz vs. 5GHz en Kanaalbonding
Zonder channel bonding, is 802.11n gehandicapt. Cliënten limiteren tot slechts 20MHz-only is misplaatst en bovendien nadelig voor 802.11n als geheel.
Door het ontbreken van RF controle in de meeste Wi-Fi systemen, zijn 40MHz kanalen enkel effectief in de 5GHz band door de ontelbare niet-overlappende kanalen die binnen dat spectrum beschikbaar zijn.
Binnen de 2.4GHz band, zijn er slechts drie niet-overlappende
20MHz kanalen (1, 6, en 11). Het combineren van twee van deze niet-overlappende kanalen om een breder 40MHz kanaal te verkrijgen, limiteert tot een enkelvoudig niet-overlappend 40MHz kanaal.
In de 5GHz band zijn er 23 niet-overlappende 20MHz kanalen
(het juiste aantal is afhankelijk van de reguleringen van het desbetreffende land), en is er dus geen risico verbonden aan het gebruik van 40MHz kanalen.
Een andere misvatting is dat het gebruik van 40MHz kanalen voor meer storingen zou zorgen. 40MHz verbruikt dubbel zoveel bandbreedte, maar de pakketten zijn maar half zo lang (relatief tegenover tijd) waardoor er dus geen verhoging van de storing optreedt.
